« 109 » م - نايب بايد در عمل قصد نيابت نمايد و منوب عنه در نيت تعين كند ولو اجمالا شرط نيست اسم او را ذكر كند ، گرچه مستحب است . « 110 » م - ذمه منوب عنه فارغ نمىشود مگر به اينكه نايب ، عمل را صحيحا انجام دهد . بلى اگر نايب بعد از احرام و دخول حرم بميرد از منوب عنه مجزى است و در اين جهت فرقى بين حجة الاسلام و غير آن و بين نيابت به اجرت و نيابت تبرعى نيست . « 111 » م - لباس احرام و پول قربانى در حج نيابى بر اجير است مگر در صورتى كه شرط شده باشد كه مستأجر بدهد و همچنين اگر اجير موجبات كفاره را انجام دهد كفاره بر عهده خود او است نه مستأجر . « 112 » م - نايب در طواف نساء نيز بايد قصد منوب عنه نمايد و احتياط استحبابى آن است كه به صد ما فى الذمه بجا آورد . « 113 » م - اگر نايب طواف نساء را صحيحا انجام ندهد زن بر او حلال نمىشود و بر منوب عنه چيزى نيست . در صورتى كه نيابت در خصوص طواف نساء نباشد و الّا براى منوب عنه هم زن حلال نمىشود . « 114 » م - استيجار كسى كه وقتش از اتمام حج تمتع ضيق شده و وظيفه او عدول به افراد است براى كسى كه وظيفه او حج تمتع است صحيح نيست ، بلى اگر در سعه وقت او را اجير كرد و بعد وقت ضيق شد بايد عدول كند و بنابر احتياط از منوب عنه مجزى نيست . در صورتى كه اجاره بر اعمال عمره و حج تمتع بوده و اجير استحقاق اجرت را نخواهد داشت بلى اگر اجاره بر تفريغ ذمه منوب عنه بوده بطور مطلق ، مستحق اجرت خواهد بود « 115 » م - در حج واجب نيابت يك نفر از چند در يكسال جايز نيست